از ابتدای دهه 1380 با اوج گرفتن مباحث مربوط به سیستمهای اطلاعاتی و فناوری اطلاعات در ایران، دانشگاههای کشور در صدد برآمدند تا دوره های مختلف تحصیلی را در این رشته ها برگزار نمایند. این خواسته با تصویب رشته مهندسی فناوری اطلاعات در دوره کارشناسی و کارشناسی ارشد و رشته مدیریت فناوری اطلاعات در دوره کارشناسی ارشد به تحقق پیوست. در این مقاله سعی بر آن خواهیم داشت تا با مراجعه به سرفصلهای یکی از این رشته ها و نگاهی به گذشت دو سال از شروع این رشته ها در ایران و همچنین اهداف فناوری اطلاعات در ایران بررسی کنیم که آیا این رشته ها با دروس خود و همچنین توانایی های دانشگاهی ما چه محصولاتی را پدید خواهند آورد؟ و آیا این محصولات مشکلات جامعه ما را حل خواهند نمود؟
- فناوری اطلاعات چیست؟
Information Technology یک واژه نسبتاً جدید است و شاید جایگزین مناسب و خوبی نباشد که به زبان انگلیسی اضافه شده است. مترادف آن در فرانسه Informatique و در روسی Informatika می باشد.
برای بسیاری از مردم، فناوری اطلاعات مترادف با یک فناوری جدید است که از وسایل دارای ریز پردازنده استفاده می کند. مانند: ریزکامپیوترها، تجهیزات اتوماتیک، واژه پردازها و غیره . اما استفاده از دست ساخته های بشر برای گردآوری، تولید، ارتباطات، ثبت و ضبط، بازآرایی و استخراج اطلاعات به زمانی فراتر از زمان حاضر باز می گردد. برای حرفه ای ها، به معنای معرفی یک دوره جدید است. فناوری اطلاعات، اندیشه ای است برای آنکه اصول، رویه و واژگان کار با اطلاعات می تواند در یک الگوی سیستماتیک متحد رفتار کنند. بدبینان ممکن است بگویند که واژه فناوری اطلاعات فقط تلاش می کند که برخی از پیشرفتهای هدفمند تجاری الکترونیک و حرکات هدفمند سیاسی برای کنترل دستیابی به اطلاعات را ارزشمند سازد.
حقیقت پشت این رفتار هر چه باشد، برای آنکه فناوری اطلاعات بتواند به عنوان یک فناوری یعنی کاربرد یک علم کاربردی باشد، باید دانش شناخته شده ای از اطلاعات وجود داشته باشد. البته واژه علم اطلاعات بکار رفته و مورد استفاده قرار گرفته است و به شاخه ای از تقسیمات کتابداری با بازیابی اتوماتیک اسناد چاپی اطلاق شده است. اما با توجه به کلیه جوانب کار با اطلاعات، محدودیت های بسیار زیادی در این شاخه نوظهور از فناوری موجود است. بیان مناسب آن است که شخص باید به دانش فراوری سیستمهای الکترونیکی و علوم کامپیوتر چنان بنگرد که به تولیدات همگرای آنها صورت مشخصی بدهد.
در هر دو علم بدبینانی وجود دارند و این بدبینی هنگامی از بین خواهد رفت که علم اطلاعات به یک بلوغی برسد که بتوان آن را فناوری اطلاعات نامید. ما نباید برای این منظور در این مرحله فرمول دقیق و جامعی ارائه کنیم بلکه باید بیشتر تلاش شود که با مثالها توضیح داده شود و در بخشهای اصلی و اساسی شرح و بسط داده شود. مباحثی که بطور جاری، در زیر چتر فناوری اطلاعات قالب بندی می شوند.
3- رشته مهندسی فناوری اطلاعات:
در مقدمه سرفصل دروس رشته مهندسی فناوری اطلاعات چنین آمده است که :
” در اجرای اصول مختلف قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، نظر به حجم عظیم اطلاعات از طرفی و نقش بلا انکار آن در کیفیت مدیریت و اداره امور و همچنین نقش ابزاری تکنولوژی کامپیوتر در کیفیت جمع آوری و سازماندهی اطلاعات از طرفی و نقش امکانات در نشر و انتقال سریع آن، پس از بررسی و مطالعه مباحث فنون کامپیوتر و شبکه های اطلاعاتی و همچنین مدیریت، دوره کارشناسی فناوری اطلاعات تدوین می گردد.”
همچنین در همان جزوه اهداف دوره، تربیت کارشناسانی ذکر شده است که در زمینه مطالعه، طراحی، ساخت، راه اندازی و نگهداری سیستمهای سخت افزاری و نرم افزاری، جمع آوری، سازمان دهی، طبقه بندی، استفاده و انتقال اطلاعات تبحر لازم را داشته باشند و نقش و توانایی آنها به شرح زیر خواهد بود:
1- مطالعه، بررسی و امکان سنجی سخت افزار، شبکه و نرم افزار مورد نیاز
2- جمع آوری، سازماندهی و طبقه بندی اطلاعات
3- ایجاد و نگهداری نرم افزارهای مورد نیاز مانند: پست فارسی، ابزار جستجوی اطلاعات فارسی، گفتگوی فارسی و …
4- طراحی و پیاده سازی شبکه های محلی
5- مطالعه و بررسی ابزار مخابراتی مناسب برای انتقال اطلاعات
6- مطالعه و بررسی سیستمهای نرم افزاری مناسب برای سازماندهی و استفاده اطلاعات مانند: سیستمهای عامل، سیستمهای بانک اطلاعاتی و …
7- مطالعه و شناسایی شیوه های جدید برای اطلاع رسانی
در ضرورت و اهمیت دوره نیز چنین آمده است :
1- حجم عظیم اطلاعات و عدم امکان جمع آوری ، سازماندهی، انتقال و استفاده آنها به شیوه های سنتی
2- نقش سرعت، دقت و صحت اطلاعات در مدیریت و عدم امکان تامین آنها بدون استفاده از تکنولوژی کامپیوتر و اینترنت.
3- نفوذ روزافزون تجهیزات کامپیوتری و مخابراتی در جوامع بشری و لزوم ارتباط آنها به منظور اطلاع رسانی سریع.
4- لزوم همگامی با جوامع بشری و استفاده از امکانات روز
در یک نگاه کلی به عناوین زیبای فوق و همچنین دروس طراحی شده برای دوره براحتی خواهیم فهمید که محصولات این دوره، اقیانوسهایی به عمق یک سانتی متر خواهند بود که حتی توانایی حداقل در بعضی موارد بالا را ندارند. تناقض فوق از آنجا ناشی می شود که طراحان رشته بر خلاف تعریف جهانی و استاندارد فناوری اطلاعات به عنوان یک اندیشه و باور، آن را ابزار اندیشیده و آنهم فقط یک ابزار بنام کامپیوتر.
جدا از دروس عمومی که طبق قوانین باید در تمامی رشته ها باشد، در دروس پایه این رشته: دروس ریاضی عمومی 1 و2_ معادلات دیفرانسیل _ آمار و احتمالات کاربردی _ کار گاه عمومی و فیزیک 1 و2 به چشم می خورد.
ما چه حد ریاضیات از دانشجویان این رشته انتظار داریم. دید سنتی به وجود دروس ریاضی عمومی در تمامی رشته های مهندسی بدون توجه به نیاز آن رشته به این دروس نشأت گرفته از تفکر دهه 1960 آمریکاست که ما را بر آن داشته است که در تدوین رشته های جدید در سال 2000 نیز همان تفکر را پیگیری کنیم. در سر فصلهای بسیاری از دانشگاههای دنیا می بینیم که در کل سه یا چهار سال تحصیل دوره کارشناسی ، یک یا دو درس با نام ” ریاضی کاربرد در مهندسی فناوری اطلاعات” که شامل : توابع یک و چند متغیره، حد، مشتق، انتگرال، جبر خطی، منطق، گراف، درخت، آمار و احتمال و … است دارد. به عقیده نگارنده چنین درس 4 یا 6 واحدی به مراتب کاربردی تر و مورد استفاده تر از 15 واحد از 5 درس ریاضی است که دانشجو را در سال اول به خود مشغول می دارد. یا در رشته مهندسی فناوری اطلاعات چه لزومی به ارائه درس فیزیک 1 که به مباحث مکانیک می پردازد وجود دارد و بدون ارتباط با درس فیزیک 2 که به مباحث الکتریسیته می پردازد و برای این رشته موردنیاز، پیش نیاز است. بدیهی است که این دروس نه چندان مورد نیاز باعث می شود که مانند تمامی رشته های مهندسی که طراحی آنها به اوایل دهه 1360 بر می گردد، دانشجویان به جای پرداختن به مباحث اصلی رشته خود به دنبال خواندن دروسی باشند که به آنها نیاز جدی در ادامه نخواهند داشت و از رشته و دانشگاه زده می شوند که خود جای بحث مفصل دیگری خواهد داشت. البته جای خوشبختی است که نسبت به درس مهندسی نرم افزار، درس ریاضی مهندسی حذف شده است.
در بخش دروس اصلی، 90% درس ها را دروس رشته مهندسی نرم افزار تشکیل می دهد با این تصور که کار اصلی فارغ التحصیلان با کامپیوتر است و این نشات گرفته از همان تفکر ابزاری به فناوری اطلاعات است نه اندیشه ای. به کامپیوتر به عنوان یک ابزار فناوری اطلاعات نگاه نشده بلکه به عنوان خود فناوری اطلاعات نگاه شده است. جالب آنست که در موضوعات درس مبانی کامپیوتر و برنامه سازی به تدریس زبان پاسکال اشاره شده است که سالهاست از رده خارج شده است. و جالبتر آنکه خود دانشگاههای طراح، در این درس زبان جاوا که یک زبان oop است و بسیار برای این رشته مفید است را تدریس می کنند. اگر بپذیریم نقش سخت افزار نیز در فناوری اطلاعات مهم است، از مجموع 61 واحد دروس اصلی رشته، فقط 15 واحد را دروس سخت افزاری تشکیل می دهند و در بین آنها درسی بنام مبانی الکترونیک دیجیتال دیده می شود که به عقیده اهل فن، مباحثی که در این درس گنجانیده شده است ( از مشخصات عملی مدارات دیجیتال تا cmos) حدود 12 واحد رشته مهندسی الکترونیک و 8 واحد رشته مهندسی نرم افزار است که طبیعتاً تدریس همه این مباحث در یک نیمسال اولاً امکان پذیر نیست ثانیاً در صورت تدریس این موارد به مانند نک زدن گنجشک خواهد بود و به همان مبحث اقیانوسی به عمق یک سانتی متر باز می گردیم.
در دروس اصلی به درس اصول و مبانی مدیریت و همچنین درس رفتار سازمانی برخورد می کنیم که باز شامل حدود 15 واحد رشته های مدیریت است ( سازمان_ منابع انسانی_ مالی_ بازاریابی_ رفتارسازمانی) که باز هم بدیهی است که استاد و دانشجو در این دروس، در کلاف سردر گمی گرفتار خواهند آمد که هر مبحث را آغاز و بدون پایان به مبحث دیگر خواهند پرداخت. جالب است در کلیه درس های این رشته به درسی مانند تجزیه و تحلیل سیستمهای اطلاعاتی یا سیستمهای اطلاعاتی مدیریت (MIS) که موضوعیت اصلی رشته می باشد بر نمی خوریم.دانشجو در این رشته یاد نمی گیرد که اگر در سیستمی می خواهد اندیشه فناوری اطلاعات را پیاده سازد باید آن را بشناسد و سپس دسترسی به اطلاعات را آسان سازد.
در دروس تخصصی رشته بدون آنکه دانشجو مفاهیم سیستمهای اطلاعاتی را بداند، یک راست به سراغ بحث کنترل پروژه فناوری اطلاعات رفته و بدون دانستن مفاهیم مدیریت استراتژیک یک راست به بحث مدیریت استراتژیک فناوری اطلاعات می پردازد که البته با مراجعه به مباحث و کتب مرجع معرفی شده ، متوجه می شویم که منظور استراتژیها در فناوری اطلاعات بوده که به مدیریت استراتیک تغییر نام داده است. در ذیل درسی بنام مهندسی فناوری اطلاعات 2 به بحث اخلاق کامپیوتری می پردازد که گرچه لازم است اما دانشجو با این نام درس و مباحث ذیل آن چه تعبیری خواهد داشت، بماند. در کل رشته از آشنایی دانشجویان با سیستم عامل XML ,UNIX,LINUX که احتیاج روزمره آنانست خبری نیست. گذشته از آنکه جای دروسی مانند e-Learning وGovernment e- و … در این مباحث خالیست که البته درسی بدون سرفصل و مرجع به نام مباحث نو در فناوری اطلاعات صفحه سفیدی را در سرفصل به خود اختصاص داده است.
4- وضعیت دانشگاهها:
با نگاهی به دانشگاههای مجری رشته متوجه خواهیم شد که رشته معمولاً در دانشکده های کامپیوتر ارائه می گردد و دانشکده خاص یا حتی درون دانشکده، دپارتمان خاص خود را ندارد. و جدا از کمبودهای مکانی، این از آنجا ناشی می شود که به این تصور نرسیده ایم که رشته ترکیبی از کامپیوتر، مدیریت و اطلاع رسانی است و این رشته، یک رشته نیست.
گذشته از این، وضعیت اساتید در این رشته نیزجای بحث دارد. همانطور که اشاره شد، رشته فناوری اطلاعات میان رشته ای بوده و یک رشته خالص نیست. متاسفانه قبل از راه اندازی رشته، به این حقیقت که لازمست ما در این رشته، اساتیدی میان رشته ای داشته ای داشته باشیم توجهی نشده است. مثلاً در درس تجارت الکترونیک لازمست استادی داشته باشیم که اقتصاد بداند، بازاریابی بداند، کامپیوتر بداند، با پروتکل های اینترنت و امنیت آشنا باشد. حال در کل جامعه ایران چند نفر برای تدریس چنین درسی داریم؟ ما همیشه در طراحی رشته های میان رشته ای، ترکیب موضوعات را به دانشجو واگذاشته ایم. درس های متنوع از رشته های مختلف را طراحی کرده ایم و اساتیدی متبحر در هریک از رشته ها را به کلاس فرستاده ایم و از دانشجو خواسته ایم خودش مباحث را ترکیب کند و رشته اش را بدست آورد که این مطلب در رشته فناوری اطلاعات ما را به ترکستان خواهد برد. در طراحی دروس هم همین امر مشاهده می شود. درس های گسسته از سه رشته طراحی کرده ایم اما از دروس ترکیبی به ندرت استفاده کرده ایم، چون استاد ترکیبی نداریم . جالب آنست که بر حسب دانسته های استادمان درس طراحی کرده ایم نه بر حسب نیاز دانشجویمان. و با این طراحی انتظار هم نداریم تا دانشجویان ترکیبی هم داشته باشیم. دانشجویان از هر مطلب چیزی می دانند اما در حقیقت خاصیتی کاربردی ندارند چون ترکیبی درس نخوانده اند. بجای آنکه ابتدا تعدادی از اساتید را برای دوره های تخصصی ترکیبی مانند: تجارت الکترونیک_ آموزش الکترونیک و … به خارج اعزام کرده و سپس رشته را راه اندازی کنیم، خیال خود را راحت کرده و دروس گسسته طراحی کرده ایم و در واقع صورت مساله را پاک کرده ایم.
متاسفانه در کشورمان همیشه برنامه ای را اجرا کرده ایم و سپس به دنبال نیازهای اجرایی آن گشته ایم. برای رشته ، استاد، کتاب، مقاله و … تهیه نکرده ایم و رشته را راه اندازی کرده ایم.
5- سخن آخر:
ممکن است بسیاری از صاحبنظران با عقاید نگارنده موافق نباشند، که نظر همگان محترم می باشد. اما در کشور ما پروژه های فناوری اطلاعات به زودی غیر قابل شمارش خواهند شد و توانایی متخصصان داخلی برای انجام آنها لازم است.امروزه اکثر پروژه های فناوری توسط مهندسین کامپیوتر و در بعضی موارد مهندسین برق و همچنین متخصصان رشته های دیگر که به طور تجربی مباحث مربوط به شبکه را فرا گرفته اند انجام می شود. هیچکدام از این گروهها، سیستم را نمی شناسند، بهینه سازی نمی دانند، از علوم اطلاع رسانی و تکنیکهای اطلاعاتی ، تجزیه و تحلیل سیستمهای اطلاع رسانی خبر ندارند. و چون در کشور ما هم فرهنگ کار تیمی جا نیافتاده و تیمی از متخصصین مختلف را برای یک پروژه گردهم جمع نمی کنیم و اگر جمع کنیم، آنها باهم نمی توانند کار کنند، ما به متخصصین ترکیبی نیاز داریم. متخصصینی که از پس پروژه های سنگین فناوری اطلاعات برآمده و نیاز ما به بیگانگان را قطع کنند. اما به عقیده نگارنده متاسفانه رشته ای طراحی کرده ایم که نیازهای جامعه را برآورده نساخته و نیمه مهندسان کامپیوتری تحویل می دهد که از مدیریت چیزهایی شنیده اند. علاقمندان بجای آنکه در دانشگاه مباحث را فرا گیرند و در کلاسهای آموزشی خارج از دانشگاه تدریس کنند، مطالب را از کلاسهای آموزشگاههای خارج از دانشگاه فرا گرفته و در پروژه های دانشگاهی بکار می بندند، که جای بسی تاسف دارد.
شاید لازم باشد دانشگاهیان با توجه به نیازهای آتی جامعه و با مراجعه به رشته های مرتبط در خارج کشور، بدون توجه به آنکه استاد آن درس موجود است یانه، برنامه جامعی را بریزند سپس اساتید موردنیاز را تهیه کنند. که در صورت موجود نبودن، با بورس و اعزام به دوره های تخصصی کوتاه و بلند مدت این امر را امکان پذیر سازند.
ما احتیاج به متخصصانی داریم که فناوری را در سیستمهای اطلاعاتی طراحی کنند و لزوماً این فناوری، کامپیوتری کردن سیستم نیست.
نقل از :اينجا
Official Name Islamic Republic of Iran
Capital Tehran
Currencies Iranian rial
Language(s) Farsi
Population 71.4 million
GNP per head (US$) 1680
Area (square miles) 1636000
Population per sq. km 44
Population per sq. mile 113
COUNTRY INFORMATION*
Introduction
Iran is surrounded by turbulent neighbors, with republics of the former Soviet Union to the north, Afghanistan and Pakistan to the east, and Iraq and Turkey to the west. The south faces the Persian Gulf and the Gulf of Oman. Since 1979, when a revolution led by Ayatollah Khomeini deposed the shah, Iran has become the world's largest theocracy and the leading center for militant Shi'a Islam. Iran's active support for Islamic fundamentalist movements has led to strained relations with central Asian, Middle Eastern, and north African states, as well as the USA and western Europe
Climate*
The area bordering the Caspian Sea is Iran's most temperate region. Most of the country has a desert climate.
People*
Languages Farsi, Azerbaijani, Gilaki, Mazanderani, Kurdish, Baluchi, Arabic, Turkmen
URBAN/RURAL POPULATION DIVIDE
Urban 62 % Rural 38 %
The population comprises several ethnic groups. The people of the north and center – about half of all Iranians – speak Farsi (Persian), while about a quarter speak related languages, including Kurdish in the west and Baluchi in the southeast. Another quarter of the population speaks Turkic languages, primarily the Azaris and the Turkmen in the northwest. Smaller groups, such as the Circassians and Georgians, are found in the northern provinces.
Until the 16th century, much of Iran followed the Sunni interpretation of Islam, but since then the Shi'a sect has been dominant. Religious minorities, accounting for just 1% of the population, include followers of the Bahai faith, who suffer discrimination, Zoroastrians, Christians, and Jews. The regime has a remarkably liberal attitude to refugees of the Muslim faith. Nearly three million Afghan refugees were received during the height of the Afghan civil war, although many have since returned. In Khorosan province in the east, refugees account for nearly a quarter of the population; near the Turkish border they constitute half the total population. Many are young, resulting in intense competition with Iranians for jobs and consequent ethnic tensions.
One of the main consequences of the 1979 Islamic revolution was to reverse the policy of female emancipation. The revolution restricted the public role of women and enforced a strict dress code, obliging women to wear the ankle-length hijab and keep their heads covered with a scarf. More liberal attitudes have gradually emerged, and reform of the divorce laws has been proposed, under which it would become possible for proceedings to be initiated by the wife.
Economy*
GNP (US$) 106707 M GNP World rank 34
Inflation 15 % Unemployment 25 %
Strengths
OPEC's second-biggest oil producer; soaring world oil prices in 2000. Potential for related industries and increased production of traditional exports: carpets, pistachio nuts, and caviar.
Weaknesses
Theocratic authorities restrict contact with West and access to technology. High unemployment and inflation. Excessive foreign debts.
Profile
With few industries other than oil, US sanctions and fluctuations in oil prices made foreign earnings volatile; higher prices in 2000 held out the prospect of being able to invest in diversification.
*Politics
Lower house Last election 2000 Next election 2004
Upper house Last election Not applicable Next election Not applicable
Iran is a theocracy. Tension exists between the conservative mullahs and the reformist government.
Profile
Iran's religious revolution of 1979 was fueled by popular outrage at the corruption, repression, and inequalities of the shah's regime. Since the time of Ayatollah Khomeini, successive Iranian governments have maintained that the clergy have a religious duty to establish a just social system. Accordingly, the legislature, the executive, and the judiciary may, in theory, be overruled by the religious leadership; former president Hashemi Rafsanjani's moderate policies were questioned by radical clergymen advocating "permanent revolution." However, the mullahs' failure to address Iran's economic problems has eroded their political standing. Reformists were encouraged by the election of President Mohammad Khatami in 1997, but the clergy remains powerful. Huge student demonstrations in 1999 and 2000 in favor of reform were offset by crackdowns on reformist politicians and newspapers. The mullahs, so far unbowed by reformist election victories, have continued to confront the modernizers.
Main Political Issue
Mosque versus secular state
A power struggle between the clergy and the secular state has arisen from the ill-defined division of power between the two. The conservative faction in parliament lost its overall majority in 1996 and has been steadily displaced by reformist politicians, who in 2000 made sweeping gains in parliamentary elections. In 2001 reformist president Khatami was reelected, this time with an overwhelming 77% of the vote.
Khatami is committed to modernizing the economy, but is strongly opposed by the mullahs, for whom adherence to religious values is more important than material welfare. Student proreform protests were heavily suppressed by hard-liners, who remain a force, despite the 2000 elections, through the powerful Council of Guardians.
*Resources
Minerals Iron, copper, lead, oil, zinc, chromite, coal, manganese, gypsum
Oil reserves (barrels) 89.7bn barrels Oil production (barrels/day) 3.69m b/d
Iran has substantial oil reserves. It also has metal, coal, and salt deposits, but these are relatively undeveloped. The agricultural sector is an important part of Iran's economy. Principal crops are wheat, barley, rice, sugar beet, tobacco, and pistachio nuts.
Iran was once an opium exporter, but its cultivation and use have since been banned. The vodka industry has also been closed down. Enough wool is produced to supply the carpet weaving industry. Iran has insufficient livestock to supply the domestic meat market and has to import large quantities. The Caspian Sea fisheries are controlled by the state, which sells caviar for export.
*Health
Life expectancy 69 Life expect. World rank 98
Population per doctor 1111 Infant mortality (per 1000 births) 33
Expend. % GDP 2 %
Principal causes of death Heart and respiratory diseases, injuries, neonatal deaths
Although an adequate system of primary health care exists in the cities, conditions in rural areas are basic. The major problem facing the nation's health is the fast-growing population. Under Khomeini, having children became a political and religious duty, but the high birthrate has now forced the introduction of birth control programs, and sterilization and contraception are now officially promoted. Growing drug addiction has resulted in rehabilitation programs and antidrug propaganda. AIDS is spreading, and was recognized as epidemic in 2001.
*Education
Literacy 77 % Expend. % GNP 5 %
PERCENTAGE OF POPULATION IN FULL TIME EDUCATION
Primary 98 % Secondary 77 % Tertiary 18 %
Most of the population is literate. Primary education, which lasts for five years from the age of six, is free, as are universities, but a small fee is charged for secondary education. Most schools are single-sex. There are 36 universities. Students are strong supporters of liberalization and the reformist agenda of President Khatami.
*Wealth
Cars 30 per 1,000 population
Telephones 149 per 1,000 population
Televisions 163 per 1,000 population
After the 1979 revolution, living standards in Iran declined markedly. A shortage of foreign exchange has stifled imports of consumer goods. Rationing, brought in during the war with Iraq, is still partly in force, and smuggling from the Arab Gulf states is rife. Unemployment is high, and few Iranians are able to gain access to modern technology such as telephones. Official figures for income per capita do not relate to conditions on the ground. In reality, oil wealth fails to reach the economically deprived. Private businesses have gradually emerged in Iran since the launch in 1994 of the country's first private savings and loans associations.
History*
Persia was ruled by the shahs as an absolute monarchy until 1906, when the first constitution was approved. The Pahlavis took power in 1925 and changed the country's name to Iran in 1935.
1957 SAVAK, shah's secret police, established to control opposition.
1964 Ayatollah Khomeini is exiled to Iraq for criticizing secular state.
1971 Shah celebrates 2500th anniversary of Persian monarchy.
1975 Agreement with Iraq over Shatt al 'Arab waterway.
1977 Khomeini's son dies. Anti-shah demonstrations during mourning.
1978 Riots and strikes. Khomeini settles in Paris.
1979 Shah goes into exile. Ayatollah Khomeini returns from exile and declares an Islamic republic. Students seize 63 hostages at US embassy in Tehran.
1980 Shah dies in exile. Start of eight-year Iran–Iraq war.
1981 US hostages released. Hojatoleslam Ali Khamenei elected president.
1985 Khamenei reelected.
1987 Around 275 Iranian pilgrims killed in riots in Mecca.
1988 USS Vincennes shoots down Iranian airliner; 290 killed. End of Iran–Iraq war.
1989 Khomeini issues fatwa condemning Salman Rushdie to death for blasphemy. Khomeini dies. President Ali Khamenei appointed Supreme Religious Leader. Hashemi Rafsanjani elected president.
1990 Earthquake in northern Iran kills 45,000 people.
1992 Majlis elections.
1993 Rafsanjani reelected president.
1995 Imposition of US sanctions.
1996 Majlis elections. Society for Combatant Clergy loses ground to more liberal Servants of Iran's Construction.
1997 Earthquake south of Mashhad kills 1500 people. Mohammad Khatami elected president.
1998 Khatami government dissociates itself from fatwa against Salman Rushdie.
1999 First nationwide local elections since 1979. President Khatami visits Italy: first Iranian leader to be welcomed by a Western government since 1979.
2000 Sweeping election victory for reformists. Crackdown on reformist newspapers.
2001 Khatami reelected, winning 77% of vote
